Azteckie zboże

Dawniej ceniony przez Majów, Azteków i Inków, na długie lata popadł w zapomnienie, jako produkt o niewiadomym zastosowaniu i właściwościach. Amarantus, bo to właśnie o nim mowa, jest zbożem pochodzących właśnie z terenów historycznych cywilizacji. Legendy mówią, że to właśnie dzięki jego zdrowotnym właściwościom, plemiona cieszyły się kondycją i długowiecznością. Nie wiadomo, ile w owych legendach jest prawdy, ale wiadomo na pewno, jak cennym artykułem spożywczym jest amarantus. Dziś ponownie doceniony, od niedawna zdobył zaszczytne miejsce wśród produktów określanych mianem superfoods.

Wszystko w jednym – białko, węglowodany, składniki mineralne

Amarantus jest zbożem, ale cechuje go znacznie wyższa zawartość białka, niż w innych produktach z tej grupy. W 100g azjatyckiego ziarna znaleźć można aż 17 g peptydów, z czego dużą część stanowi lizyna. Poza tym amarantus to źródło 65g węglowodanów na 100 g produktu oraz 7,5 g tłuszczów. Stanowią go jednak w zdecydowanej większości kwasy tłuszczowe nienasycone. 

Jeśli chodzi o składniki mineralne, to największą zaletą amarantusa jest bogactwo w wapń. W zbożu tym znaleźć można więcej budulcowego pierwiastka niż chociażby w mleku. Poza tym produkt jest doskonałym źródłem magnezu. 100 g zboża zaspokaja ponad 30% dziennego zapotrzebowania na ten składnik mineralny dla osoby dorosłej. Dodatkowo amarantus zawiera jeszcze miedź, fosfor i żelazo.

Co prawda amarantus zawiera mniej witamin niż soli mineralnych, ale również tutaj nie pozostaje bezwartościowy. Z powodzeniem może stanowić w diecie źródło witaminy E i niektórych witamin z grupy B. Poza tym cechuje go zaskakująco duża jak na zboża zawartość witaminy C.

Amarantus przy celiakii

Amarantus jest co prawda zbożem, ale nie zawiera glutenu. Może być więc spożywany przez osoby chore na celiakię oraz takie, które zdecydowały się stosować dietę bezglutenową. Amarantus jest też produktem o niskiej alergiczności, dlatego rzadko istnieją przeciwwskazania do jego spożywania.

Silny antyoksydant

Mówiąc o amarantusie, nie można nie wspomnieć o jego silnych właściwościach antyoksydacyjnych. Jest źródłem naturalnych przeciwutleniaczy, jakimi są witamina E oraz witamina C. Zawiera także więcej skwalenu niż oliwa z oliwek (nawet do 7%). W jego skład wchodzą również kwas linolenowy, beta-karoten, rutyna oraz związki fenolowe. 

Amarantus przy walce z cholesterolem

Amarantus pomaga również obniżyć poziom „złego” cholesterolu LDL. Właściwość tę zawdzięcza się przede wszystkim wysokiej zawartości nienasyconych kwasów, w tym kwasów GLA.